Aktualności

Dyrektywa 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zobowiązuje kraje członkowskie do poprawy standardu energetycznego budynków poprzez egzekwowanie obowiązku posiadania świadectw energetycznych przez określone rodzaje budynków nowo wznoszonych, modernizowanych, sprzedawanych i wynajmowanych, a także przy sprzedaży i wynajmie pojedynczych lokali mieszkalnych
Dyrektywa ta weszła w życie w dniu 04 stycznia 2006 roku, przy czym kraje Unii Europejskiej, w których brak jest specjalistów w zakresie wykonywania świadectw energetycznych, mogą wdrożenie Dyrektywy przesunąć o trzy lata. Polska korzysta z tego okresu karencji, jednak czasu na wykształcenie odpowiedniej liczby specjalistów jest bardzo mało.

Gazowy kryzys rosyjsko-ukraiński na przełomie roku zaowocował w Polsce kolejny raz rewią bezczelnego populizmu politycznego. Ale też kolejny raz sprawdziła się teza, od dawna głoszona przez autora tego artykułu, że każdy kryzys wywołany z pozycji sił monopolistycznych (politycznych) powoduje we współczesnym świecie wzmocnienie racjonalnych sił rynkowych.

Dokonanie wyboru najlepszych dróg rozwoju elektroenergetyki wymaga posiadania świadomości pełnego bilansu kosztów związanych z wytwarzaniem energii, w tym także skutków uwzględnienia zewnętrznych kosztów środowiska.
Optymalną strategią jest rozwijanie takich systemów energetycznych, które zapewniają najniższe koszty łączne, niezależnie od tego czy koszty te przenoszone są aktualnie w cenie energii.

ESCO - Energy Saving Company lub Energy Service Company 

W wolnym tłumaczeniu, nazwa ta oznacza firmę oferującą kompleksowe profesjonalne usługi w zakresie szeroko pojętej energetyki, gwarantującą potencjalnym klientom oszczędności energii i zmniejszenie ponoszonych z jej tytułu kosztów. Firmy tego typu realizują kompleksowe usługi w zakresie gospodarowania energią w oparciu o kontrakty wykonawcze (umowy ESCO) i z reguły udzielają gwarancji uzyskania oszczędności. Obecnie rozszerza się sposób działania formuły ESCO na inne dziedziny życia związane z gospodarką komunalną i szeroko pojętymi usługami. 

Diagnoza przedstawiona w Programie (brak konkurencji, zagrożenie związane ze wzrostem cen energii elektrycznej, zagrożenie wystąpienia deficytu mocy, zagrożenie niewykonalności zapisów Traktatu Akcesyjnego w zakresie redukcji emisji SO2 i inne) – jest na ogół prawidłowa.

Proponowane w Programie rozwiązanie (konsolidacja pionowa, utworzenie dwóch węglowych grup wytwórczych PGE i PKE, posiadających łączny udział w rynku produkcji przekraczający 70 proc. i w rynku dostaw ponad 50 proc.) – jest (na współczesne uwarunkowania) błędne.